Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Gegen die Wand


Μαζί ποτέ

Σκηνοθεσία: Fatih Akin
Πρωταγωνιστές: Birol Unel, Sibel Kekilli
Διάρκεια: 121’
Έτος: 2004

Το ζουμί: Για να ξεφύγει από την καταπιεστική οικογένειά της, η νεαρή Sibel  προτείνει στον άγνωστό της Cahit να παντρευτούν, με τη σχέση τους να μείνει στο επίπεδο των συγκάτοικων. Ο αλκοολικός Cahit θα το δεχτεί και με τον καιρό η σχέση τους θα αρχίσει να γίνεται όλο και πιο έντονη.

Λίγα λόγια για το έργο: Μετά από πρόταση φίλης, είπα να προσπαθήσω να βάζω μεταξύ των «κανονικών» αναρτήσεων τσόντα μερικές άλλες με λιγότερο μπούρου μπούρου, για να γράφω πιο συχνά. Ελπίζω να το τηρήσω!
 Η γερμανική αυτή ταινία αποτελεί ίσως την καλύτερη δουλειά του, τούρκικης καταγωγής, Γερμανού σκηνοθέτη Fatih Akin, ο οποίος είναι προσωπική μου αδυναμία. Μάλιστα κέρδισε και τη Χρυσή Άρκτο στο φεστιβάλ Βερολίνου. Η ταινία είναι μια έντονα δραματική ιστορία γύρω από τη σχέση δύο μοιραίων χαρακτήρων.

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012

Midnight in Paris


Μεσάνυχτα στο Παρίσι

Σκηνοθεσία: Woody Allen
Πρωταγωνιστές: Owen Wilson, Rachel McAdams, Marion Cotillard
Διάρκεια: 94'
Έτος: 2011

Το ζουμί: Ένας νεαρός συγγραφέας κάνει διακοπές με τη μνηστή του στο Παρίσι. Καθώς τα βράδια κάνει μόνος του βόλτες στα δρομάκια της πόλης, ανακαλύπτει ότι γυρίζει στο Παρίσι του 1920, την αγαπημένη του εποχή, και συναναστρέφεται με προσωπικότητες της εποχής.

Λίγα λόγια για το έργο: Για να μην ανέβασα τίποτα για το "Prometheus" πάει να πει ότι δεν ήταν αυτό που περίμενα. Καλή, απλά όχι κάτι που να με ξετρελάνει. Δεν πειράζει Ridley, στην επόμενη. Αυτά για τον Προμηθέα. Στα του Woody τώρα. Πάνε δέκα μέρες που είδα το "Μεσάνυχτα στο Παρίσι" και μπορώ να πω ότι ακόμα διατηρώ λίγο από τον ενθουσιασμό μου. Βέβαια όταν την έβλεπα ήμουν λίγο θυμωμένος με τον εαυτό μου. Θυμωμένος γιατί αγνόησα όσους μου έλεγαν ότι είναι μια πολύ καλή ταινία και γιατί άργησα να τη δω. Ο Woody Allen, λοιπόν, παίρνει σβάρνα τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες (Λονδίνο, Παρίσι, Ρώμη) και πολύ καλά κάνει.
O  Gil (Owen Wilson) είναι διακοπές στο Παρίσι με τη μνηστή του Inez (Rachel McAdams). Ο ίδιος είναι ενθουσιασμένος γιατί το Παρίσι αποτελεί την αγαπημένη του πόλη και πάντα ήθελε να μένει εκεί, και πιο συγκεκριμένα στο Παρίσι του 1920. Απ’ την άλλη η εντελώς bitch Inez προτιμάει να κάνει παρέα με τον ψηλομύτη, ξερόλα, αλλαζονικό Paul (Michael Sheen).

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

Περιμένοντας τον Προμηθέα



Αυτή η ανάρτηση απευθύνεται σε συγκεκριμένο πρόσωπο. Σε ένα πρόσωπο που εδώ και μερικούς μήνες δεν μπορώ να το βγάλω απ’ το μυαλό μου. Σε ένα πρόσωπο που έχει βαλθεί με τη στάση του να με κρατάει σε αγωνία. Σε ένα πρόσωπο που με έκανε να σκεφτώ κάποια πράγματα. Ναι, μιλάω για σένα, κύριε Ridley Scott. Μου επιτρέπεις να σου μιλάω στον ενικό, έτσι δεν είναι;
Ξέρω ότι μπορεί να βαριέσαι να ακούσεις όσα έχω να πω, και δεν ξέρω αν αξίζουν τίποτα (χαζομάρες δικές μου είναι), αλλά εγώ θα στα πω γιατί θα σκάσω.