Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

Beasts of the Southern Wild


Τα μυθικά πλάσματα του Νότου

Σκηνοθεσία: Benh Zeitlin
Πρωταγωνιστές: Quvenzhane Wallis, Dwight Henry
Διάρκεια: 93’
Έτος: 2012


Το ζουμί: Καθώς οι πάγοι αρχίζουν να λιώνουν, απελευθερώνονται διάφορα προϊστορικά τέρατα. Ταυτόχρονα η μικρή Hushpuppy προσπαθεί να μάθει ό, τι  μπορεί για τη ζωή και την επιβίωση με τη βοήθεια του πατέρα της.


Λίγα λόγια για το έργο: Το «Beasts of the Southern Wild” αποτελεί μια ανεξάρτητη παραγωγή εξαιρετικά χαμηλού προϋπολογισμού (1,8 εκκατομύρια σύμφωνα με το IMDB) αλλά και το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Benh Zeitlin. Εμφανίστηκε στο περσινό φεστιβάλ Sundance, κέρδισε το βραβείο επιτροπής και συνέχισε μια ενθουσιώδη πορεία κερδίζοντας τις εντυπώσεις κοινού και κριτικών. Δικαίως, λοιπόν, αποτέλεσε την ευχάριστη έκπληξη του 2012 αλλά και μια απ’ τις ομορφότερες ταινίες του.
Η Hushpuppy (Quvenzhane Wallis) ζει με τον πατέρα της Wink (Dwight Henry) σε μια φτωχική περιοχή με το όνομα Bathtub (μπανιέρα). Το Bathtub βρίσκεται στην σκιά μιας βιομηχανικής περιοχής που μόνο προβλήματα φαίνεται να δημιουργεί. Από την πόλη, χωρίζεται με ένα φράγμα το οποίο κρατάει την πόλη στεγνή απ’ τις διαρκώς αυξανόμενες βροχές αλλά απειλεί να βυθίσει ό, τι βρίσκεται απ’ την άλλη πλευρά. Στο Bathtub δεν έχουν μείνει πολλοί άνθρωποι. 
Όσοι, όμως, έχουν μείνει ζουν τη ζωή τους σα μία γιορτή ενώ βρίσκονται σε άμεση επαφή με το περιβάλλον και τη φύση. Κάπου εκεί μεγαλώνει με τον πατέρα της η Hushpuppy. Ωστόσο από την πρώτη στιγμή φαίνεται ότι η σχέση με τον πατέρα της δεν είναι μια τρυφερή, στοργική σχέση πατέρα-κόρης. Αντίθετα, τείνει να φτάσει στην αντίπερα όχθη και να χαρακτηριστεί σχεδόν βίαια. Δεν είναι όμως. Γιατί ο Wink δείχνει την αγάπη του με σκληρό τρόπο. Καθώς ο ίδιος έχει αρρωστήσει βαριά, προετοιμάζει τη Hushpuppy να αντιμετωπίσει  μόνη της τον κόσμο από αυτή τη μικρή ηλικία για όταν αυτός δε θα είναι κοντά να την προστατεύσει. Η ίδια φαίνεται να ανταποκρίνεται στην «εκπαίδευσή» του διατηρώντας πάντα την παιδική της αθωότητα και οπτική γωνία. Καταφέρνει να προσαρμόσει όλα όσα δεν καταλαβαίνει μέσα από την παιδική αλλά ταυτόχρονα ώριμη ματιά σε μια παράλληλη πραγματικότητα.
Η ταινία διακρίνεται από μια έντονη επαναστατικότητα. Επαναστατικότητα ενάντια στον αστικό τρόπο ζωής που καταπιέζει και περιορίζει τους ανθρώπους. Επαναστατικότητα ενάντια στην αυξανόμενη βιομηχανοποίηση που δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ’ ότι λύσεις. Οι κάτοικοι του Bathtub (οι οποίοι, μαζί με το Bathtub, ταυτίζονται με τους αντίστοιχους της μετά-τυφώνα-Κατρίνα Νέας Ορλεάνης) καλούνται όχι μόνο να ζήσουν τη ζωή τους αλλά και να τη διεκδικήσουν. Να ανακτήσουν αυτά που έχουν χάσει και να διατηρήσουν τη θέση τους μέσα στο εξαιρετικά, σύμφωνα με τη Hushpuppy, εύθραυστο σύμπαν. Όπως λέει η ίδια¨: βλ Αγαπημένη ατάκα.
Οι ηθοποιοί της ταινίας αν και ερασιτέχνες, χωρίς προηγούμενη εμπειρία, ανταποκρίνονται στους ρόλους τους. Βέβαια, η αποκάλυψη της ταινίας είναι η Quvenzhane Wallis. Αυθεντική και ώριμη, δίνει μια ορμητική και συγκινητική ερμηνεία σε ηλικία περίπου 6 χρόνων.
Η ταινία κέρδισε 4 βραβεία στο φεστιβάλ των Καννών, μεταξύ των οποίων και το βραβείο σκηνοθεσίας. Επίσης έλαβε 4 υποψηφιότητες στα Όσκαρ (Καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, Α’ γυναικείου ρόλου). Θα ήθελα πολύ να κέρδιζε τουλάχιστον καλύτερης ταινίας και ερμηνείας αλλά αμφιβάλλω. Απλά το Hollywood θέλησε να δείξει ένα δήθεν εναλλακτικό προσωπείο.
Μια από τις καλύτερες ταινίες της κινηματογραφικής χρονιάς, τα «Μυθικά πλάσματα του Νότου» είναι άλλη μια απόδειξη ότι για να κάνεις μια καλή ταινία δε χρειάζεσαι χρήματα αλλά θέληση και φαντασία. Δείτε τη για μια ευχάριστη, συγκινητική και ελαφρώς εναλλακτική βραδιά, αλλά πάνω απ’ όλα γιατί της αξίζει.

Αγαπημένη σκηνή: Η στιγμή που η Hushpuppy μαθαίνει να ανοίγει καβούρια.

Αγαπημένη ατάκα: The whole universe depends on everything fitting together just right. If one piece busts, even the smallest piece, the entire universe will get busted.

5 σχόλια:

  1. Τι όμορφη ταινία...Απλά μαγική και όπως όλα δείχνουν, μακράν η αγαπημένη μου για φέτος :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όπως το λες, μαγική. Νομίζω θα σαρώσει στα (Blog)oscars!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εμένα ρε παιδιά δεν με άγγιξε παρά το ομολογούμενος ευαίσθητο και τρυφερό θέμα της. Μήπως είμαι αναίσθητος!?
    Πάντως σίγουρα έχει πολλά προτερήματα αυτή η ταινία τα οποία δεν συναντάς σε συμβατικές ταινίες, για αυτό και ξεχωρίζει.

    2,5/5: Ενδιαφέρουσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ε όχι και 2,5 μόνο! Ένα τριαράκι τουλάχιστον το αξίζει! Μάλλον δε θα σου έκανε "κλικ" (επίσημος επιστημονικός όρος)! Το έχουμε ξαναπεί, όμως, ότι αυτό είναι το ωραίο με τον κινηματογράφο. Κρίμα πάντως γιατί είναι μια ταινία που αν σε κερδίσει, σε ταξιδεύει πραγματικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αν μιλήσουμε με επιστημονικούς (!) όρους τότε ναι, δεν μου έκανε το "κλικ" (αν και στην συγκεκριμένη ταινία πιστεύω ότι δεν ταιριάζει ο όρος αυτός διότι έχει να κάνει περισσότερο με συναίσθημα οπότε και προτίμησα να πω "άγγιξε"). Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν εκτιμώ την ταινία αλλά αντιθέτως πιστεύω ότι έχει πολλές αρετές. Όντως η βαθμολογία ίσως να είναι χαμηλή αλλά γενικά να ξέρεις ότι οι βαθμολογίες που βάζω είναι με βάση το πόσο μου άρεσε μια ταινία και όχι με βάση το πόσο την εκτιμώ ή την “αντικειμενική” της αξία. Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι είναι από εκείνες τις ταινίες που αν σε κερδίσουν, τότε σε ταξιδεύουν πραγματικά. Δυστυχώς δεν με κέρδισε σε τέτοιο βαθμό που να με ταξιδέψει…

    ΑπάντησηΔιαγραφή